Dit is de droom.
Ik zie mijzelf staan in de lobby van een duizend etages hoog hotel.
Met lange rijen liften en Piccolo's staan te wachten om mij mee naar boven te nemen.
Wanneer ik bij de lift ben lijkt alles mogelijk.
Ik druk op de enige knop om erachter te komen waar hij heenleidt.
Maar ik kom nooit ergens. Want op het moment dat de deur dichtgaat word ik wakker.
Juni.
De zomer van 1983 begon met mijn vader, de gangster.
Die in de stad was om zijn mysterieuze zaken te begeleiden.
En de enige lift die ik genomen had was degene die me bracht bij zijn favoriete restaurant.
Mijn afstuderen in Economie was reden voor een feestje, in de vorm van een etentje.
Tijdens de afgelopen maanden werd mijn vader in de gaten gehouden door de F.B.I.
Hij verzekerde me dat ik me geen zorgen moest maken, wat ik natuurlijk wel deed.
Kijk niet naar ze zoon, kijk naar mij. Ze kunnen me niks maken, kijk naar mij.
Dat is mijn leven en heeft niks met jou te maken. Begrijp je dat?
Ja.
Art, wat ga je doen deze zomer?
Dat weet ik niet. - Weet je dat niet?
Ik weet het niet zeker.
Ben je er niet zeker van dat je het niet weet? Of weet je het gewoon nog niet?
Ik weet het nog niet, denk ik. - Ik begrijp het.
Ben je aan het leren voor de toets? - Ja.
Je zult er vast een 10 voor hebben.
Het is een voortgangstoets. Ik hoef het alleen maar te halen, het punt maakt niet uit.
Maar jou scheelt het wel, toch? Je slaagt niet cum laude, als je cijfers je niks uitmaken.
Ja.
Heb je Lenny nog gebeld over die baan, zoals ik je gevraagd had?
Ja. - Ja?
Het is allemaal al geregeld.
Goed, dat is mooi.
Baltimore is een leuke stad. Art. Je zult het er leuk vinden.
Ik dacht aan mijn dikke oom Lenny en de baan die hij voor me geregeld had, die in de herfst begon.
Wat betekende dat ik nog exact 3 maanden te leven had.
Mijn vader wilde ik dat stage ging lopen, bij een van de winkels in de stad.
Maar als dit de laatste zomer van mijn leven was wilde ik zo min mogelijk verantwoordelijkheid.
Een baan, waarbij je alleen hoefde te ademen, spullen stapelen en het alfabet kennen.
Gelukkig had de bibliotheek mensen nodig.
August van Zorn. Van Zorn wat is dat?
Het is Nederlands.
Art naar de opslag, alsjeblieft. Art naar de opslag.
Ik ben zo terug. - Veel plezier, man.
Wat? - Niks.
Na tien dagen werken was ik verveeld genoeg om met mijn baas het bed in te duiken.
Kennelijk was de roddel verspreid. Verdomme.
Phlox? - Ja.
Ik kan me niet meer herinneren hoe het begon. Eerlijk gezegd had ik zoiets nog nooit gedaan.
Waar ben je?
Kom me maar zoeken.
Het begon als een spelletje. Iets om de verveling te verdrijven.
Maar al snel werd het een vast ritueel.
Je wordt warm.
Een ander item op mijn lijst.
Heb je aan me gedacht, Art? - Ja.
En toen ik door de kelder van de bibliotheek liep, op weg om te doen wat ik zou doen...
Heb je eraan gedacht om seks met mij te hebben? - Ja.
Herinnerde ik me een bekend gevoel van plicht. Dat me van zich meester maakte.
Goed zo, ik ben er klaar voor.
Phlox was drie jaar ouder dan ik en mijn baas.
We hadden in elke hoekje van de bibliotheek al seks gehad.
Bij de reisboeken, zelfhulpboeken en bij de sportboeken.
Welkom mensen.
Dit is 187 F. serie 7 voorb.
Voorb betekent voorbereiding.
Het nemen van een serie van zeven tentamens is een vereiste voor handel.
Slagen is de eerste stap op weg naar effectenmakelaar.
Wat de laatste stap was die ik wilde nemen.
Prima. Laten we beginnen.
Art Bechstein, ik dacht al dat jij het was. Hoe is het met je, trut?
Muhammed Abdul, was mijn kamergenoot tijdens het eerste jaar.
Jezus Momo, je reed me bijna over.
Wat een lol, niet?
Ik weet zo goed als zeker dat hij nooit zijn rijbewijs gehaald heeft.
Je moet met ons meekomen, man. We gaan naar een feestje, je zult het leuk vinden.
Er is geen ruimte. - Onzin, man. Je kan achterop zitten.
Ik wist, als ik in de auto stapte met Momo dat ik vast en zeker gearresteerd zou worden.
Wat geen slecht begin is voor een dinsdagnacht.
Wat zijn dat? - Drugs, man.
Geniet van de trip.
Je hebt een grote maag, man. Kom, we halen Wodka om die smaak weg te spoelen.
Ik heb kauwgom nodig. - Geen kauwgom, Wodka.
Nadat je overgegeven hebt in de tuin, en de smaak hebt weggespoeld met goedkope Wodka.
Wil je eigenlijk met niemand praten.
Ik wilde gewoon even frisse lucht halen.
En toen gebeurde het.
Hé. man. Ik heb je gezocht, man.
Ik heb je drankje op moeten drinken, man. - Momo, wie is dat?
Dat is Jane Bellwether, man. Ze is als een engel, man.
Maar ze heeft een vriendje, man. Cleveland.
Hij is als de duivel, man. Als de duivel.
Hoe weet je dat?
Momo, is met haar uitgeweest. - Wat?
Kom, ik stel je voor. - Nee.
Jane. - Muhammed.
Ja, natuurlijk.
Jane, dit is mijn vriend Art. Art Bechstein, dit is Jane Bellwether.
Het is me een genoegen, Mr. Bechstein. - Hetzelfde.
Ik geef toe dat ik wat charmanter had kunnen zijn bij onze eerste ontmoeting.
Goed, ik sterf van de honger. Wie nog meer?
Vind je taart lekker, Art?
Als een meisje vraagt of je van taart houdt. Dan is er maar een antwoord mogelijk.
De bibliotheek. Echt waar? - Ja.
Het is alleen maar tot het eind van de zomer. Mijn vader heeft een baan voor me in de herfst.
Wat doet hij? Wat doet je vader voor werk?
Hij manipuleert Zwitserse bankrekeningen met geld...
afkomstig van hoeren, protectiegeld en sigarettensmokkel.
Echt waar? - Nee, hij is accountant.
Ik dacht heel even dat we het over iets spannends gingen hebben.
Ja.
Ik heb een vriendje. - Weet ik, Cleveland toch?
Hoe weet je dat? - Muhammed vertelde me dat.
Hij is een kletskop en jaloers. - Jaloers?
Hij en Cleveland, gingen veel met elkaar om.
Wat is er gebeurd? - Cleveland ging veel met mij om.
Art, wil je wat voor me doen? - Natuurlijk, wat?
Tot nu toe was het een redelijk normaal gesprek, toch?
Ja.
Maar als je me iets verteld wat je nooit tegen iemand anders hebt gezegd...
dan wordt dit moment speciaal.
Dan wordt het onuitwisbaar.
Wil je dat voor me doen?
Ik weet het niet. Ik weet niet of ik er wel eentje heb.
Natuurlijk wel. Iedereen heeft wel iets wat hij nooit aan iemand anders heeft verteld.
Ik kan wachten. Er is geen tijdslimiet.
Nou, ik heb iets wat me steeds gebeurt.
Een ervaring.
Het gebeurt voor ik het doorheb.
Ik voel het niet aankomen. Ik ben mij er ineens van bewust, dat ik het kan voelen. Ik verdwijn.
Het gebeurde voor het eerst toen ik 9 was. Net nadat mijn moeder overleden was.
En ik was... Ik was bang.
Ik weet niet hoelang het duurt.
Ik weet wanneer het gebeurt.
Ik kijk mensen in hun ogen, vreemden, maar ze kijken nooit terug.
Ze zien me nooit.
Ik dacht bij mijzelf.
Dit moet het zijn. Dit moet zijn zoals sterven is.
Het vervaagt. Verdwijnt.
Er zal een tijd komen, wanneer het gebeurt...
en nooit zal stoppen. Dan blijf ik zo voor altijd.
Ja.
In ieder geval, ik heb dat nooit aan iemand verteld.
Het spijt me van je moeder.
Het is goed. Het was waarschijnlijk niet jouw schuld.
Art, wil je me naar huis brengen?
Ja.
Kan ik u helpen?
Ik zoek de zoon van een maffialid. Art Bechstein.
Plotseling werd ik helemaal leeg. Alle hersenactiviteiten hielden ermee op.
Niet hier. oké?
Oké, buiten dan.
Iemand, ergens, wilde mijn vader een boodschap sturen. Ze wilden hem raken waar het pijn doet.
En dat betekende mij.
Op mijn begrafenis zou mijn neef gitaar spelen en Black Bird zingen, of Moon Shadow.
Wie ben jij in godsnaam? De dood.
Ik had besloten dat mijn enige kans was, om mee te werken. Hem mij laten vertrouwen.
Om daarna te ontsnappen.
Stap achterop. Stap verdomme achterop.
Ik hoorde dat je van taart hield, Bechstein. - Cleveland?
Waar zijn we?
Dat is een verrassing.
Toen ik eindelijk zijn gezicht zag, was het anders dan ik me voorgesteld had.
Hij leek meer een komiek dan een crimineel.
En tot op deze dag weet ik niet waarom ik hem volgde.
Maar ik denk dat het allemaal ineens een avontuur leek.
Wat je voor je ziet, jonge Bechstein, is de wolkenfabriek.
Het machtige Colosseum van Pittsburgh.
Hoelang is het al verlaten? - Ongeveer 30 jaar.
Maar de wolken ontstaan er elke dag en nacht.
Niemand weet waarom.
Wacht Cleveland, waar gaan we heen? - Omhoog.
Verdomme.
Jane vertelde me over jou.
Ja, ze noemde je bij naam. Art Bechstein, hij werkt bij een domme bibliotheek.
Welke geen een exemplaar heeft van Brautigan of Bukowski.
En ik zei tegen mezelf, Art Bechstein die naam ken ik.
Hoe weet je dat, van mijn vader?
Iedereen weet het, toch?
Nee, niemand weet het en dat hou ik liever zo, alsjeblieft.
Alsjeblieft, een lieve alsjeblieft?
Ik weet niet wat Jane je verteld heeft, maar er is niets gebeurd tussen ons.
Niets? - Ja. niets.
Dat is niet wat Jane zei, zij zei dat jullie het gezellig hadden gehad samen.
Nee, zo was het niet.
Vind je dat leuk? Het gezellig hebben met iemand anders zijn vriendin?
We hebben alleen taart gegeten samen.
Taart.
Ik ben niet geïnteresseerd in Jane.
Dat ben je niet? - Nee.
Waarom niet? - Dat weet ik niet, omdat ze met jou gaat?
Dat stopte je gisteravond niet.
Denk je dat je hiervan af kan springen?
Dat denk ik niet. - Nee, wacht.
Wat als overleven niet uitmaakt?
Wat? Daar ga je! Nee, nee.
Het was daar, 100 meter boven de grond...
starend naar een gek, toen mijn zomer eindelijk begon.
Loopt niet te kloten, Bechstein. We komen te laat.
Te laat voor wat? - Plezier.
Hallo. Art.
Dus je houdt van Punk?
Nee, ik kan er niet tegen. Jane houdt er wel van.
Geen grapje? - Nee, echt waar.
Vertel je vader maar niet dat ik je hier mee naar toe heb gebracht.
Ik denk niet dat hij het goed vindt.
Serieus, hoe weet je dat van mijn vader? Niemand weet het van hem.
Je neef, Lenny Burns, hij weet het.
Ja, vertel mij wat. Hé, whisky.
Hoe ken je de Burns? Werk je voor ze?
Nee, ik werk voor niemand. Het zijn collega's van me.
Dat is niet iets om trots op te zijn.
Ik kan mijn eigen uren bepalen en niemand weet het.
Helemaal niemand.
Kom op, relax Bechstein het wordt een geweldige zomer. Dat beloof ik, oké?
Zijn jullie er klaar voor? - Ja.
Oh jee, dus zo zal het gaan.
Op een kater!
Rock'n Roll.
Jane.
Jane, gaat het met je?
Waar is Cleveland? - Hij ging naar de wc.
Ik voel me niet zo goed, Art.
Goed, ik ga hem halen. Blijf hier, oké? Goed.
Cleveland, Jane voelt zich niet goed. - Hij is bezig verdorie.
Het spijt me.
Sorry. - Kijk uit klootzak.
Bedankt voor het wachten.
Wat? - Niks.
Is er iets wat jij graag wilt zeggen?
Nee. - Weet je het zeker, mij maakt het niet uit.
Echt waar, ik ben een open boek.
Nee, het is goed.
Ik ben geweldig.
Rij Jane naar huis voor me, Bechstein.
Doe dit niet.
Laat de sleutels achter in de asbak. - Cleveland.
Moet ik hem gaan halen? Laat hem.
Cleveland, je gaat daar niet naar binnen.
Rustig maar. - Wat heb je gedaan?
Wat heb je... - Stap in de auto.
Je gaat daar niet naar binnen! - Laat me verdomme met rust.
Wat gaat hij doen? - Niks.
Kaarten. Meestal laten ze hem niet eens naar binnen.
Wil je wachten? - Nee, laten we gaan.
Ben je in orde? - Ja, met mij gaat het prima.
Wat doe je hier? - Ik was ongerust, dus ben ik meteen gekomen.
Ik ben blij dat het goed met je gaat.
Toen Keith het me vertelde raakte ik in paniek. Ik had bijna de politie gebeld.
Je hebt de politie niet gebeld, toch? - Nee.
Ik dacht dat het misschien een ontgroening ding was.
Ik heb nooit in een studentenvereniging gezeten.
Wie is de motorrijder dan? - Een vriend van me, je kent hem niet.
Hoe weet jij dat? - Omdat je hem nooit ontmoet hebt, Phlox
Waarom ben je gemeen tegen me? - Ik ben niet gemeen tegen je.
Het is gewoon, ik weet het niet.
Hoe heet hij?
Wie? - De motorrijder.
Cleveland. - Zoals de staat?
Ja, zoals de staat.
Je verdwijnt zomaar achterop een motor. Als een ontvoering, of zo.
Je bent de hele dag weg en daarna kom je na middernacht terug en lijk je een ander persoon.
Alsof je aura veranderd is. - Mijn aura is niet veranderd.
Hij is wel veranderd, dat kan ik voelen.
Je voelt zo ver weg van me, nu.
Het spijt me.
Het spijt me, het was een erg vreemde dag.
Beloofd? - Ja.
Zweer het.
Phlox. - Doe het.
Goed, ik zweer het.
Je bent een sukkel. - Bedankt.
Als een beursgenoteerd bedrijf, 50.000 aandelen uitgeeft tegen 10 dollar.
Dan zal de Stockholders' Equity toenemen met 500.000 dollar.
Let op dat de origineel 200.000 aandelen nu wordt opgehoogd met 50.000.
Draag me.
3400 Forbes Avenue 20:00.
Bechstein. oude maat. Hoe is het?
Cleveland. ik voel me een idioot. - Onzin, je ziet er goed uit.
Wat doen we hier.
Jane heeft haar eerste optreden vanavond, ik vond het een goed idee om erbij te zijn.
Wat gaat ze spelen? - Rome.
Dank je. Cleveland wij zijn de enige in smoking.
Sommige mensen hebben geen gevoel voor stijl, Bechstein.
Ze is echt heel goed, weet je dat? - Ja, ik weet het.
Wat?
Ik zei niets.
"Ik moet je spreken. Phlox".
Binnen.
Hallo, je wilde me spreken? - Ga zitten, Art.
Ga je me ontslaan?
Nee, ik ga je niet ontslaan.
Oké. - Maar, Art, we moeten even praten.
Waarom noem je mijn naam zo vaak? - Wat?
Je blijft mijn naam zeggen.
Nou en. - Dat is raar.
Jammer als je dat zo voelt.
Jezus. wat is er aan de hand? - Schaam jij je voor mij?
Wat? - Schaam jij je voor mij?
Wil je daarom niet dat ik je vrienden ontmoet?
Ik schaam me niet voor je. Je kunt ze gewoon ontmoeten.
En je vader dan? - Wat is daar mee?
Ik wil hem ontmoeten. - Ik heb nooit gezegd dat het niet kon.
We zijn nu samen sinds maart, Art en hij is elke 4 weken hier, voor zaken...
je gaat alleen met hem eten bij Lamont, en je hebt niet één keer gevraagd of ik meeging.
Wat moet ik dan denken?
Ik wil hier geen ruzie over maken. - Dit is geen ruzie, Art.
Alleen dat jij zo onmogelijk raar doet.
Weet je, als je vriendin, is het niet onredelijk...
mijn God.
Wat? - Mijn God, dit is achterlijk!
Je vindt dat ik je vriendin helemaal niet ben?
Nee, ik... - Gewoon een...
of andere griet waar je mee neukt. - Ik dacht dat je dat zo wilde.
Ik ben voor jou gewoon een grap. - Je bent voor mij geen grap.
Je gaat naar huis en je lacht me uit? - Ik lach je niet uit.
Geen wonder dat je me niet aan je vader voorstelt.
Oké. wacht eens even. Het loopt nu uit de hand.
Phlox!
Phlox.
Huil nou niet.
Ik huil verdomme niet voor jou.
Ik heb mijn hart voor jou gesloten. Hoor je me? Ik heb je uit mijn hart verbannen! Donder op!
Donder op uit mijn kantoor!
Hallo.
Wat?
Gewoonlijk zouden we de politie. Maar enige discretie is hier op zijn plaats.
Wat is er gebeurd?
De vriendin van je vriend heeft vanavond misschien iets te veel gedronken.
Ze heeft nogal wat commotie veroorzaakt. - En?
Ik geloof dat er een klacht is ingediend.
Hoeveel?
Voor het eten 300 dollar en 150 voor de rest.
Is deze kaart van u? - Die is van mijn vader.
Het spijt ons voor enig ongemak.
Neemt u alstublieft onze excuses aan. Wij zorgen voor de rest.
Ik betaal liever.
Dat kan ik niet toestaan. - Dat kan me niet schelen.
Laten we hier verdomme weg gaan.
Mijn bandje is gebroken.
Maak je daar geen zorgen om.
Hallo Art.
Je ziet er nog steeds goed uit.
Raak me niet aan. oké.
Ja, goed.
Ze wil dat ik met haar mee ga.
Ze heeft het me gevraagd.
Wat heb je gezegd?
Ik weet het niet meer, maar het was niet goed. Wat het ook was.
Ze drinkt teveel, soms.
Ja. - Hoe dan ook.
Ik kan niet meer met haar mee.
Waarom niet?
Ik weet het niet, maar ik ga niet meer.
En liefde kan zoveel in dit leven betekenen
Het is prachtig, maar niet echt.
"Zijn penis is groter dan de jouwe."
Ik verkoop geen drugs.
Ik zou er mee kunnen stoppen, maar... - Geef mij wat.
Ik weet het niet. Laat ik maar afwachten hoe erg het wordt.
Dat kan ik respecteren.
Jezus haat mensen die opgeven. - Ja.
Hallo, mijn naam is klootzak.
Wel leuk. - Wel alstublieft laten zeggen.
Ik snap waar ze vandaan komt.
Ik zou je vader ook wel willen ontmoeten.
Hem een hand kunnen geven.
Wat? - Jij ook.
Wat? Ik denk dat ik hem wel mag en dat hij mij ook wel mag.
Hij zou jou niet aardig vinden. - Waarom niet?
Omdat hij geen van mijn vrienden mag.
En hij zou het afkeuren dat ik omga met vrienden van Lenny Burns.
Ik ben helemaal niets van Lenny Burns.
Het gaat niet gebeuren.
Ik heb honger. Zullen we naar Theo gaan?
Ja, is goed.
Blijf kalm en hou het netjes.
Laurens, hoe is het met jouw moeder?
Stop!
Rustig. Alles is oké. Jij wordt beschermd.
Cleveland, jij kunt deze situatie aan. Dit is een klote troep.
Juli
Ik was bij de boekwinkel. - Wat?
Je was er niet. - Kwam je me controleren?
Ik hou van eerste drukken. die zijn erg goed.
Papa, je hoeft dat niet te doen.
Wat, mag ik niet op je werk langskomen?
Breng ik je in verlegenheid? - Nee, dat is het punt niet.
Wat is het dan wel?
Wat is het punt. Wat heb je deze hele zomer gedaan? Dat wil ik weten.
Zit ik je ergens mee in de weg? - Nee.
Ik heb een afspraak met iemand. - Een meisje?
Zoiets. - Zoiets?
Ik bedoel ja.
Het is niet beleefd een vrouw te laten wachten. Art.
Dat weet ik. - Dat denk ik niet.
Waar denk jij nu heen te gaan?
Ik ben al laat. - We zijn nog niet klaar met eten.
Ik zit vol. - Ik niet, ga zitten.
Wat? - Ga zitten tot ik klaar ben met eten.
Pap. - Ga zitten!
Nu.
Bedankt dat je mee bent gegaan. Ik hoop dat jij je niet verveeld hebt.
Cleveland zegt altijd dat zelfs het theater nep is.
Sorry dat ik te laat ben.
En, wanneer is je auditie?
Morgen.
Hoelang duurt dat?
Ongeveer een half uur.
Ten minste, het duurt langer als ze een hekel aan je hebben.
Zo vreemd. Toen ik klein was heeft mijn moeder me gedwongen te spelen.
En ik haatte het.
Ik haatte elke minuut ervan.
Maar nu, als ik naar binnen ga, is alles veranderd.
Ik verhuis nu naar Californië en krijg een totaal nieuw leven.
Heeft Cleveland gezegd met je mee te gaan? - Ik weet het niet, maar ik hoop het wel.
Ik heb het hem gevraagd, maar hij geeft geen direct antwoord.
Je weet hoe Cleveland is. - Ja.
Ik denk dat we regen krijgen.
Om ons te pesten.
Je mist ook nooit. hé? - Meestal niet.
Wanneer komt Jane terug?
Maandag, geloof ik.
De auditie was gisteren?
Ja. - Heb je nog iets van haar gehoord?
Nee.
Heb je daarover nagedacht?
Ik ga geen tijd besteden aan de vraag waarom Jane me niet belt.
Ik bedoelde of je er over hebt nagedacht met haar mee te gaan?
Naar San Francisco verhuizen. heb je daarover nagedacht.
Heb jij erover nagedacht?
Ik probeer je met je toekomst te helpen en je gedraagt je als een klootzak.
Als je over de toekomst wilt praten, laten we dat dan doen...
en beginnen met jouw toekomst.
Maar je zit midden in een boek.
Te studeren op een test die je niet nodig hebt voor een baan die je niet wilt...
de echte test is of je die test wel gaat doen.
Ik weet dat je denkt dat je niet met haar mee kunt...
je kunt het wel als je dat echt wilt, je bent niet verdoemd.
We zijn allemaal verdoemd, Bechstein.
Zo zit dat.
Verdomme, hij start niet. - Help me hier mee.
Ga uit de weg, stomme idioot!
Duwen!
Zet hem onder die bomen.
Wie is dat? - Het is Jane.
Art.
Het is gelukt! Ik ben binnen.
Ik ga naar San Francisco. - Dat is geweldig!
Ik ben gelijk van het vliegveld gekomen, ik wilde jullie verrassen.
Is dat zo. Bechstein? - Nee, natuurlijk niet.
Ik heb nog wat boodschappen gedaan. Ik ga een salade maken.
Geweldig! Salade. Precies wat we nodig hebben.
Klootzak. - Wat?
Ik hou van je, klootzak.
Het kan me niet schelen of je meegaat. Ik vraag je niet om een antwoord.
Stel dan niet van die klote vragen. - Dan ga je toch niet, Cleveland.
Is alles goed?
Het gaat wel. - Het gaat goed met haar.
Met mij gaat het goed, het gaat goed met ons allemaal. Met jou ook?
Alles is goed. We zijn één grote verdomde familie.
Ik, mijn vriendin, en hij stond te kijken toen we lagen te vrijen.
Jezus. Cleveland. Art is onze vriend! - Je hebt gelijk.
We zijn allemaal vrienden.
Wil je mijn vriendin neuken? - Hou je kop!
Hou nu je kop!
Of wil je mij soms neuken. Is dat het?
Ben je klaar?
Het spijt me.
Jane.
Ik ben over twee weken jarig.
Dat wist ik niet.
Vorig jaar kocht Cleveland een prachtige jurk voor mij. Met een zwarte roos, dicht tot de nek.
Hij zei, toen hij die in de etalage zag...
dat hij voor hem aan het zingen was, als een lonkende vrouw.
Dat zei hij. Hij gokt.
Ik denk dat hij in de problemen zit, maar hij vertelt me niets.
En ik blijf zeggen dat we gewoon weg moeten gaan.
Hij moet met me naar San Francisco, naar Chicago, of New York, als het maar ver weg is.
Of naar Pittsburgh.
Dat zou zo mooi zijn, Art.
Hij houdt van je.
Hij houdt ook van jou.
Dat is anders.
Dat denk ik niet.
Niet voor hem.
Augustus
Nou, hoelang gaan jullie al met elkaar om?
Wij gaan niet met elkaar om, papa. Dat heb ik al gezegd.
Is dat zo? - Ja.
Jane is mijn vriendin.
Je vriendin? - Ja.
Nou, je bent een heel mooie vriendin, Jane.
Dank u, meneer Bechstein.
Heb je een vriend, Jane? - Papa.
Het is al goed.
Nee, die heb ik niet. Niet meer. We zijn uit elkaar.
Wat jammer. Voor hem bedoel ik, om iemand zoals jij kwijt te raken.
Dank u.
Willen jullie mij even excuseren? - Natuurlijk.
Ik kan dit niet geloven. - Wat had ik dan moeten denken?
Je wordt geacht te denken wat ik je verteld heb, dat we niet uitgaan.
Jane is gewoon mijn vriendin. Ze is jarig, en ik wilde niet dat ze alleen was. Dat is alles.
Ik dacht dat je dat ironisch bedoelde.
Dat was niet ironisch. - Een studente van de universiteit.
Ik begrijp het. Ik heb een fout gemaakt. Mijn verontschuldigingen.
Je hoeft je niet te verontschuldigen. Doe het niet meer. - Goed.
Mag ik je iets vragen?
Sinds wanneer heb je mijn toestemming nodig om mij iets te vragen.
Ken jij iemand van die jongens van Oom Lenny?
Nee, ik ben op hun bruiloften geweest...
ik heb met hun vrouwen gedanst. - Ja, ik weet het.
Ik bedoel die andere jongens.
Waar ontmoet jij van dat soort figuren?
Pap, zo is het niet. Het is gewoon... - Het is gewoon wat?
De ex-vriend van Jane. Cleveland.
Die zou kunnen werken voor oom Lenny, en ze heeft al weken niets van hem gehoord.
Ze maakt zich zorgen over hem. Ik denk dat ik me ook zorgen over hem maak.
Dus dat heb je besloten met je zomer te doen...
rondhangen met misdadigers en dieven.
Hebzuchtige kleine debielen die geld stelen...
van andere kleine debielen. - Papa.
Art, we hebben hier over gesproken en we waren het er over eens.
Wat is er met je aan de hand? Wat gaat er allemaal door je hoofd?
Het spijt mij dat ik het ter sprake bracht. Ik wilde alleen weten of je die gasten kende.
Verdomme. - Wat is er?
Niets, Pap, niets. Alleen maar...
klote.
Hallo. Arthur. - Hallo. Phlox.
Dit is mijn vader, Joe Bechstein.
Hoe maakt u het? - Het is mij een genoegen u te ontmoeten.
Werkelijk? - Phlox is mijn supervisor in de boekwinkel.
Wat leuk. - Ik ben niet alleen zijn supervisor.
Niet? - Nee.
Phlox. - Wij neukten met elkaar.
Pardon? - Dat is genoeg.
Uw zoon en ik neukten veel met elkaar, de hele zaak door.
Ik begrijp het.
Hij wilde me niet aan u voorstellen, omdat hij mij een hoer vindt.
Maar ik ben geen hoer, meneer Bechstein.
Nee, natuurlijk niet. - Phlox, je moet vertrekken.
Ik ben nog niet uitgesproken met jouw vader. - Ja, dat ben je wel.
Hallo.
Ik hield van uw zoon en hij heeft mijn hart gebroken.
Wat is er aan de hand?
Dat was de chef van Art, van zijn werk.
Echt? Hij werkt in een boekwinkel.
Papa. - Hij werkt voor een minimumloon.
Dat weet ze. - Maar ik niet.
Ik weet niet wat ik er nog van moet denken.
Werken in een belachelijke boekwinkel, rondhangen met tuig.
Papa. - Kijk naar jezelf. Wat doe je deze zomer?
Dat wil je niet weten.
Waarschijnlijk haat je alles wat ik deze zomer heb gedaan.
Ja. dat zou best eens kunnen.
En je moeder ook.
Rustig maar.
Art, stop.
Het gebeurt altijd. - Het is goed.
Nee, het is niet goed.
Het is omdat ik een fout heb gemaakt.
Waar heb je het over?
Ze zou me van school ophalen.
Ik was zwak en bang, en ik wilde naar huis, en deed daarom of ik ziek was.
Ze nam de auto van mijn vader, omdat ze haast had om mij te halen...
en daar zat een bom onder.
Mijn vader...
is niet wie je denkt dat hij is.
Ik ben niet gek, Art. Ik weet wat je vader doet.
Je hoeft er niet over te praten...
Dat is het juist! Als we er nu niet over praten, doen we het nooit.
Mijn vader heeft me wijs gemaakt dat ze in een auto-ongeluk om het leven gekomen is.
Terwijl ik wist dat hij me voor loog. Vanaf dat moment is dat altijd zo geweest.
Hij geeft mij de schuld. Hij haat mij daarom. - Hij haat jou niet.
Dat doet hij wel, dat weet ik zeker. - Art! Hij haat jou niet.
Hij houdt van jou.
Ik hou van jou.
Ik hou van jou!
Hou je ook van mij?
Ja! - Zeg het me dan.
Zeg dat je van me houdt.
Ik hou van jou.
"7e examen serie. Deze zaterdag, vanaf 08:00".
Kan ik je helpen? - Je bent ontslagen.
Wat? - Je bent ontslagen.
Ik ben hier om je dat te vertellen. Phlox wil jou ook niet meer zien in de boeken winkel.
Goed dan. Ik begrijp het. - Jij begrijpt het! Wat begrijp je dan?
Ik zal het je wel duidelijk maken. Stomme homo!
Vertrek!
Nu!
Je bloedt niet heel erg. Misschien hou je er niet eens een litteken aan over.
Waar heb jij gezeten? - Verlofjaar.
Wie is de boxer en hoe ken jij hem?
Phlox haar nieuwe vriendje.
Charmant!
Je weet ze wel uit te zoeken, Beckstein.
Jane maakte zich zorgen om je.
Ik maakte me zorgen om je. - Dat weet ik.
Jane.
Bechstein, laat haar gaan.
Donder op.
Jane.
Jane. wacht nu even. - Wat ga je zeggen dan, Art?
Dat het je spijt?
Ik... - Wat?
Wat, jij?
Waar ben je mee bezig? Wat heeft dit te betekenen? - Geen idee!
Hou je wel van mij? - Ja, natuurlijk.
Hou je ook van hem?
Ja. - Je kunt het niet aan. Art.
Hij zal niet veranderen, dat kan hij niet.
Dat weet ik.
Hij zal nooit zoals mij zijn, Art.
Jane.
Dat is onmogelijk! Waar heb je het over?
Dat betwijfel ik. Ik betwijfel dat ten zeerste.
Ik snap dat. Luister ik begrijp dat wel.
Ik heb constant geluisterd en probeer met respect antwoord te geven.
Waarom laat je mij niet met hem spreken. Ik mag niet even een seconde met hem praten?
Hé man, gaat alles goed?
Nee ik heb problemen. Ik zit diep in de problemen.
Jouw oom heeft mij losgelaten. Ik weet niet waarom. Misschien werd ik te veel voor hem.
En hij heeft me losgelaten.
Het is geen eerlijk spelletje meer. - Ik snap het niet, wat is er dan aan de hand?
Kennicky, die verzamelt voor het kaart spel. En zolang ik voor je oom werk,
kon hij mij niks aandoen. Wel aanraken, maar niks aandoen.
Waar zijn verdomme mijn sleutels?
Als je geld nodig hebt, kan ik je wel helpen. - Nee dat is het niet.
Wat willen ze dan wel? - Gangsterland, het gaat om principes.
Het is gewoon... Ik zit vast, tot mijn nek en ik kan er niks aan doen.
En eruit komen lukt ook niet.
Je hebt absolutie nodig. - Ken je misschien een priester?
Ik ken mijn vader wel...
Gaat dit schade brengen aan de relatie tussen jou en je vader?
Geen idee. Misschien. Ze zijn toch al behoorlijk beschadigd.
Wat zeg je me daarvan. Joe Bechstein's kind.
Laatste keer dat ik je zag, was je nog maar een klein kereltje.
Laat ze maar binnen.
Hallo, papa. Sorry dat ik je storen moet.
Art, wat is er met jou gebeurd?
Niks. ik mankeer niks. - Zeg niet niks, ik ben niet dom.
Ik heb niks, het is goed pap.
Luister! Dit is mijn vriend. Cleveland.
Joe, ik ken dat joch wel.
Meneer Bechstein om mij zijn we hier. Omwille van mij, moeten we u storen.
Maar ik wou u graag een keertje ontmoeten.
Goed je te ontmoeten.
Die jongen hoort hier niet thuis, hij is een mislukkeling.
Pap! Cleveland heeft een probleem.
Dit is erg dom jongens! - Papa, alsjeblieft.
Maak de kamer leeg voor me!
Wat is er loos?
Ik heb uw hulp nodig, meneer Bechstein. - Heb jij mijn hulp wel verdiend?
Nee, dat zeker niet. Maar ik vraag het u toch, als een vriend.
Een vriend? - Een vriend van Art.
Art's vriend...
Art wil je de kamer verlaten.
Wat? - Wegwezen, ik wil alleen met je vriend praten.
Wat is er gebeurd? Wat heeft hij gezegd?
Iemand kon het werk niet doen, dat hij moest doen.
Het is op het laatste moment. Maar als ik het deed, was het allemaal opgelost.
Wat voor klusje?
Niks. Iets kleins. B en E, juwelen.
Wanneer? - Vannacht.
Wat nog meer?
Ik moet bij jou uit de buurt blijven. - Wat?
Volgens je vader heb ik een slechte invloed op jou.
Heb je ermee ingestemd?
Nou! Heb je dat gedaan?
Het is beter zo Bechstein, geloof mij. - Beter voor wie, voor jou?
Nee, voor jou!
Ik ga met je mee. - Vergeet het maar, Bechstein.
Jij hebt geen keus. - Jawel, ga maar naar huis.
Of je neemt me mee, of ik bel de politie dat iemand mijn motor gestolen heeft.
Dit gaat je vader niet leuk vinden.
Hebben ze ook een alarm? - Dat is allemaal al geregeld.
Ik ga met je mee.
Nee, je kunt beter hier blijven. - Wat?
Jij bent mijn gelukskonijnenpootje.
Wat moet ik doen dan, als er iets gebeurt, met mijn handen zwaaien?
Dat klinkt goed.
Het is begonnen.
Cleveland.
We moeten wegwezen. Wegwezen!
Wat ging er mis? - Geen idee.
Hebben ze je gehoord? - Geen idee, ik weet niet wat er misging.
Mijn vader! - Wat?
Mijn vader heeft de politie gebeld. Hij wil me een lesje leren.
Leuke les dan. Bechstein, kom opstappen.
Snel, ga van de motor af. Van de motor af!
Je hoeft dit niet te doen. je hebt een keuze...
Cleveland stop ermee. Ze zijn overal!
Halt, blijf daar.
Handen omhoog!
Blijf waar je bent, niet bewegen. - Hij wil vluchten, pak hem.
Geef het op!
Geef het op, kom naar beneden! - Hou je mond, hij hoort je toch niet.
Cleveland.
Bechstein, Je bent vrij om te gaan.
Cel vijf open maken graag.
Kom op. Laten we gaan.
Stap in de auto!
Stap in de auto, Art.
Heb jij ze gebeld? - Ik ga deze discussie niet met je aan.
Geef antwoord op mijn vraag. - Hij had geen goeie invloed op jou, Art.
Hij was wel mijn vriend. - Zo had het niet af moeten lopen.
Het was een ongeluk.
Net als bij mamma? - Art, in de auto. Nu!
Vertel me de waarheid. Het wordt tijd dat je mij de waarheid vertelt.
Zij was het, in plaats van jij, of niet?
Geen woord meer. Waag het niet nog één woord te zeggen.
Stap in de auto!
Tot ziens, papa!
Je kan zomaar niet bij mij weglopen, Art.
Het spijt me zoon. Hé Art, kom eens terug.
Ik ben je vader.
Na die dag heb ik mijn vader nooit weer gezien.
Maar wie ben ik. En wie zijn mijn volk die hun ziel willen geven voor het zwaard.
Alles overkomt u. en alles wordt u vergeven.
Want wij zijn vreemdelingen voor jou. En soldaten, net als onze vaders.
Onze dagen op deze wereld zijn als een schaduw, zonder dat er een lichaam is.
Serie 7 examen vandaag.
De droom van die zomer kwam tot een einde. Ik werd wakker!
Ik herinner me nog de brul van Cleveland's motor...
en het geluid van zijn laarzen op de stenen weg.
Zoals hij keek vlak voordat hij een grap vertelde.
Ik weet nog dat Jane glimlachte, haar stille kracht. En hoe mijn hart opsprong voor haar.
Ik herinner me mijn vrienden nog. En hou nog altijd van ze.
Dus drukte ik de knop weer in en stapte ik weer in de lift.
Terwijl ik wachtte tot de deuren dicht gingen.
Terwijl ik Pittsburg achter mij liet, wist ik dat mijn leven eindelijk van mij zou zijn.
Ik nam alleen mee wat ik dragen kon...
kocht een enkele reis en wachtte op de trein die komen ging.
Ondertitels door Biteme, CaptainX en Special THX to IkisMij, controle door Suurtje
Mede mogelijk gemaakt door: Fast-Release-Team